مامانی ببشید

امشب انگار طاها یک کم سرما خورده بود و یک کم کسل و کم اشتها بود . البته همچنان بازی می کرد و بالا و پایین می پرید. خیلی کم اشتها شده بود و نه عصرونه خورد و نه شام . فقط شیر خورد و خوابید.

نصف شب از گرسنگی بیدار شد و هی وول می زد، هر چه بهش میگفتم بیا شیر بخور می گفت نه می خوام بخوابم.

بعد از مدت خیلی زیادی بیداری شبانه و هی وول زدن ، بابک که بیدار شد گفت چی شده ، منم شروع کردم به غور زدن و گفتم هر کاری می کنم شیر نمی خوره و می دونم که خیلی گرسنشه . بعد طاها که پشتش رو به من کرده بود توی تاریکی سرش رو رو به صورت رو بالشت گذاشته بود، سرش رو بلند کرد و گفت : مامانی ببشید.

منم که دلم براش می سوخت دیگه با این حرفش جیگرم کباب شد و اشکم دراومد.

صبح هم که بیدار شده بودم عذاب وجدان داشتم